Aile içi anlaşmazlıklar bir başarısızlık işareti değildir, farklı bireylerin aynı çatı altında buluşmasının doğal bir parçasıdır. Amacımız bunlardan kaçınmak değil, kimseyi incitmeyen bir şekilde ele almaktır.
İlk adım, kişiyi konudan ayırmaktır: meselı hiçbir zaman anlatmıyorsun yerine, bu konuşulmadı demek daha iyidir, çünkü birincisi savunmaya iter, ikincisi diyaloğu açar.
Doğru zamanı seçmek de fark yaratır, bir konuyu öfkenin en yüksek anında çözmeye çalışmak nadiren işe yarar, sakinleştikten sonra geri dönmek gerçek çözüm için yer açar.
Bir sonraki anlaşmazlık başladığında, konuşmadan önce bir dakika duraksamayı dene, ve kendine sor, bu konuşmadan ne elde etmek istiyorum?