Her gün kendimizle binlerce kez konuşuruz, çoğu zaman fark etmeden. Bu iç konuşma, kendimize ve dünyaya bakış şeklimizi biçimlendirir.
Sorun bu sesin varlığında değil, türündedir. Birçok kişi “yapamazsın” ya da “yine hata yaptın” gibi katı bir iç eleştirmen taşır. Zamanla bu sesi gerçekmiş gibi kabul ederiz.
Değişimin ilk adımı, bu sesi hemen susturmadan fark etmektir. Sonra kendimize sorarız: bunu sevdiğim birine söyler miydim? Cevap hayırsa, kendimize de daha nazik davranma vaktimiz gelmiştir.
Değişim bu sesi tamamen susturmakla değil, yanına daha Şfkatli bir ses eklemekle olur. Zamanla, bu yumuşak ses en güçlü ses haline gelir.